Krzewuszka cudowna - rozmnażanie. .

Krzewuszka to  roslina, która dzięki dużemu  zainteresowaniu działkowiczów   zagościła we współczesnych ogrodach. Jest rośliną o dość małych wymaganiach i pięknych kwiatach.

Możemy sadzić pojedyncze krzewy lub grupowo,  jako żywopłot.

Rozmnażanie.

  Krzewuszkę możemy rozmnażać przez podział krzewów lub przez sadzonki z pędów zdrewnialych lub z pędów  zielnych.

Rozmnażanie z pędów  zdrewnialych  wykonujemy w sierpniu i wrześniu.

Odcinamy zdrewniałą gałązkę  ( możemy wykorzystać gałązkę ucietą  w czasie przycinania.

Zdrewniałą gałązkę sekatorem  lub ostrym nożem  dzielimy na krótkie odcinki  ok.5-8 cm 

. 

Odcinamy po jednym listku,  

Tak przygotowane gałązki umieszczamy w plastrach liscia aloesu, lub zanurzamy w ukorzeniaczu a następnie w ziemi zmieszanej z piaskiem.

Podlewamy i przykrywamy przezroczystym, plastikowym pudełkiem lub zwykłą folią,  by stworzyć mikroklimat i utrzymać stała wilgotność. 

 

Po kilku tygodniach,  gdy  sadzonki wypuszczą listki folię zdejmujemy. 

Przez zimę sadzonki najlepiej przetrzymać w skrzynkach w stałej wilgotności w pomieszczeniu temp. powyżej 1 st.C.

Na wiosnę sądzimy w wybranym miejscu, zachowując odległość ok.2 m od innych roślin. 

 

Krzewuszka cudowna.

 

Krzewuszka cudowna (Waigela) to niezwykle dekoracyjna, wieloletnia roślina. 

Pochodzi z Azji.

Ceniona ze względu na piękne kwiaty i porę kwitnienia, która przypada na czerwiec, lipiec, kiedy większość  krzewów ozdobnych już przekwita. Czasami powtarza kwitnienie w sierpniu i wrześniu, choć wtedy  już nie tak obficie. Ozdobą tego krzewu są dość duże, cudowne kwiaty w kształcie dzwonków, zakończonych pięcioma, odgiętymi na boki platkami, w kolorze czerwonym, różowym, karminowym w różnych odcieniach.

Najlepiej kwitnie na żyznych, wilgotnych  glebach, dlatego przed sadzeniem warto w dołek dodać sporo kompostu lub przegnilych liści. 

Stanowisko:

Dobrze rośnie w słońcu i półcieniu, w miejscu zacisznym, gdyż jest wrażliwa na silne wiatry

Większość odmian jest wytrzymała na mróz i nie wymaga  żadnego okrywanie. Jeżeli przemarznie, to wiosną łatwo odrasta.  Nie mniej jednak, lepiej ją zabezpieczyć przed zimą obsypując zeschłymi liśćmi i ziemią,  by cieszyć się piękną, zdrową rośliną. 

Krzewuszka lubi ściółkowanie

Wiosenne prześwietlenie należy przeprowadzić dopiero gdy krzew rozwinie liście, wtedy widzimy, które gałązki przemarzły. Ciecie powinno być delikatne, by nie pozbawić rośliny pąków kwiatowych,  które zawiązują się w poprzednim roku.

Podstawowe cięcie wykonujemy latem,  po przekwitnięciu.  Prawidłowe cięcie wyrówna pokrój rośliny, umożliwi dopływ światła,  pobudzi do rozkrzewienia nowych pędów i lepszego kwitnienia.

Nasza Planeta.

 

Ziemia mimo swej surowosci jest gościnna planetą.

 Gości u siebie  ludzi, zwierzęta i liczne organizmy.

Tu wystepuja miliony  gatunków roślin wodnych i lądowych. 

Nawet w najbardziej niedostępnych zakątkach Ziemi trwają procesy życiowe, które  w jakiś nie zawsze zrozumialy sposób są  powiązane z życiem w innych częściach świataw. Współistniejemy w przyrodzie, w jej złożoności i współzależności wszystkich organizmów.  Przyroda rzadzi się swoimi prawami. Nikt I nic nie jest w  odosobnieniu. Życie na Ziemi jest ze sobą wzajemnie powiązane i zależne, a my ludzie jesteśmy częścią tego świata 

Błękit nieba,  zieleń wokół nas, szmer strumyka, śpiew ptaków, odgłosy dzikich zwierząt, szum drzew, rosa na trawie, szron na drzewach, biel śniegu, lub biel kwiatów zakwitających wiosna, złoto brunatne kolory jesieni, za takim światem tęsknimy, takiego chcemy.

Czy wyobrażasz, sobie nasza Planetę bez roślin, zwierząt, rzek, jezior .. bez ludzi?

Ziemia to nasza Planeta i  jedyna na której możliwe jest życie ludzi. Innej opcji nie mamy.

Bezpośredni kontakt z otaczającym  światem i obserwacja przyrody pozwoli dostrzegać jej piękno, budzi w nas wrażliwość, ale także  daje możliwość śledzenia  zmian w środowisku i obserwacji wpływu i związku zależności człowieka i przyrody jak również  wzajemne związki i współzależności wszystkich organizmów.

Hiacynty

Hiacynt to roślina cebulowa kwitnąca wczesną  wiosna.

Mają piękne dzwonkowe kwiaty zebrane w grona, o upajającym zapachu.

Cebulę możemy sadzić  w ogródku jak również w pojemnikach na tarasach, balkonach lub w doniczkach w domu.

Hiacynty ( jak wszystkie rośliny cebulowe) sądzimy piętką  do dołu, jesienią (wrzesien, pazdziernik) wybierając duże, zdrowe cebule.  Zalecana głębokość sadzenia jest  3 razy głębsza niż wysokość cebulki,  

w rozstawie 15-25 cm.

Rośliny wymagają  stanowiska zacisznego, osłoniętego od wiatru, nasłonecznionego.

Gleba powinna być żyzna, przepuszczalna, odchwaszczona. Nie lubią  kwaśnego podłoża i podmoklego terenu.

Jeśli wiosna jest sucha wymagają podlewania.

Niektóre odmiany mogą przemarzać w naszym klimacie, dlatego zalecane jest okrywanie ich na zimę, liśćmi, słoma, torfem lub kompostem.  Przykrywać należy tuż przed nastaniem pierwszych przymrozków.  Wcześniejsze  okrycie może spowodować  inwazje gryzoni, które chronią się na jesieni w sciolkowanych miejscach, gdzie ziemia nie jest zamarznięta. A jak wiadomo większość cebul kwiatowych to niezły kąsek dla nornic i myszy. Dobrym sposobem zabezpieczającym przed gryzoniami jest  umieszczenie ich w ażurowym koszyczku, co również ułatwi  wwydobywanie cebul po przekwitnięciu. 

Hiacynty kwitną wczesną wiosną od kwietnia do maja. Po przekwitnięciu  pozostawiamy rośliny aż zaczną usychać  im liście ( koniec czerwca, poczatek lipca) i wtedy wykopujemy cebulki, przesuszamy i trzymamy do września w chłodnym, przewiewnym miejscu np. w piwnicy.

Więcej zdjęć hiacyntow wstawiłam tutaj:

http://szkieoioko.blogspot.com/2023/04/hiacyntowe-pole.html?m=1

Zięba zwyczajna.

Zięba to mały ptak z rodziny łuszczakowatych.

Zamieszkuje Europę , (z wyjatkiem Skandynawi i północnej Rosji), północną Afrykę oraz zachodnią  i południową Azję. 

Jest to ptak wędrowny o barwnym upierzeniu i  pięknym głosie.

Jest jednym z częściej występujących ptaków w Polsce. W naszym kraju objęty ścisłą ochroną.  

Zamieszkuje różne  rodzaje lasów a także osiedla i parki

W cieplejszych krajach zięby pozostają cały rok, natomiast z chłodniejszych regionów odlatują na zimę nad Morze Śródziemne.

W Polsce zimują najczęściej starsze samce, które pilnują i bronią swojego terytorium. Czasami zimują również samice, zwłaszcza te zamieszkujące osiedla ludzkie. 

Zięba żywi się pokarmem pochodzenia  roslinnego (nasiona roślin, owoce jagód, jabłka, gruszki, sliwki) , ale do menu włącza również pajeczaki i inne drobne owady.

Gniazda  umieszcza w rozwidleniu gałęzi tuż przy pniu.  Budowaniem  zajmuje się samica, samiec w tym czasie strzeże jej i gniazda. Ptaki wyprowadzają  dwa legi. Od maja do lipca samica składa 3-6 jaj. Młode są odkarmiane przez oboje rodziców. Po ok. 12- 15 dniach młode są zdolne do lotu i opuszczają gniazdo.

Zima.

 

A u mnie zima w pełni, choć tak naprawdę to od 6- sciu dni, przyszła nagle 🤣🤣 choć prognozy zapowiadały jej nadejście.

Piękna,  biała, troszke mroźna (- 16°C), z olbrzymimi zapasami białego   puchu, który całą noc i dzień stopniowo dozowala.

No i oczywiście zaskoczyla nas a zwłaszcza... drogowców 🤣🤣 . W pierwszym dniu: nieprzejezdne drogi, zasypane ulice, chodniki i samochody.

Łopaty wyciągnięto z zakamarków garaży, pługi i traktorki wyjechały na ulicę. No i sytuacja opanowana częściowo. Już są odśnieżone dojścia i dojazdy, chociaż Pani Zima nadal od czasu do czasu sypnie śniegiem a i mróz trzyma.

Ale żadne zaspy nie były  ani wymówką, ani przeszkodą by wyjść na spacer i  uwiecznić piękne pejzaże, mimo że śnieg wpadał do butow

Nastepnego dnia rano powitał mnie Świat szronem  malowany ♥️.  

Natura to nieaamowity  malarz i architekt.

Potrafi stworzyć dzieła cudowne, harmonijne i niewyobrażalne.

Warto było wyjść na spacer.

Zdjęcia tego piękna nie przekażą, ale może choć troszkę  pokażą bajeczny, zimowy klimat.

Pozdrawiam.

Spacer o zmroku

Poranny spacer.

 

Kalina.

Jest pięknym średnio wysokim krzewem.

 Najlepiej rośnie na żyznej i wilgotnej glebie. Chociaż nieźle znosi krótkotrwałe susze.

Jest wytrzymała na mróz.

Kalina jest ozdobą ogrodu przez cały rok.

Wiosną zachwyca  białymi kwiatami, zebranymi w kuliste baldachy,  jesienią zaś szklistymi czerwonymi koralami i kolorowymi liśćmi.

Zimą nagie, delikatne gałązki uginają się pod ciężarem koralowych owoców. Czerwone lekko oszronione grona cudownie prezentują się na tle białego puchu i są naturalną stołówką dla  zziębnietych, głodnych  ptaków.

Dlatego warto znaleźć dla niej  miejsce na działce.

 

Tutaj znajdziesz więcej zdjęć i mój (wiersz) opis  kaliny.